Αν όχι η Σοφία Μιχάλα… τότε ποιος;

Η συνέντευξη Τύπου για τις εκδηλώσεις των 30 χρόνων του Παγχιακού Συλλόγου ΑμεΑ άφησε μια σημαντική απορία: την απουσία της Σοφίας Μιχάλα. Χωρίς καμία διάθεση να υποβαθμιστεί η παρουσία ή η απουσία οποιουδήποτε άλλου, το γεγονός ότι η Σοφία Μιχάλα δεν ήταν παρούσα σε μια τόσο σημαντική στιγμή δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Το όνομά της είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία και την πορεία του Συλλόγου. Είναι ένας άνθρωπος που αφιέρωσε χρόνια από τη ζωή της, έδωσε αγώνες και συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία και την εξέλιξή του.

Η Σοφία Μιχάλα δεν έχει ανάγκη τις κάμερες ούτε τη δημοσιότητα. Το έργο και η προσφορά της είναι γνωστά και αναγνωρισμένα από όλους. Όμως, για λόγους ιστορικής συνέχειας, αναγνώρισης και σεβασμού προς την πολυετή προσφορά της, η παρουσία της στη συγκεκριμένη συνέντευξη Τύπου θεωρείτο αυτονόητη.

Γιατί οι μεγάλες επέτειοι είναι, πάνω απ' όλα, μια ευκαιρία να τιμούμε εκείνους που έγραψαν την ιστορία. Γιατί τα 30 χρόνια ενός Συλλόγου ανήκουν πρώτα σε εκείνους που τον δημιούργησαν, τον στήριξαν και τον κράτησαν ζωντανό.

Αν όχι, λοιπόν, η Σοφία Μιχάλα, τότε ποιος;