«Αριάδνη: Ένας έρωτας που αρνείται να σωπάσει» – Mυθιστόρημα του Θάνου Δρίτσα

Ο Θάνος Δρίτσας παρουσιάζει το πρώτο του μυθιστόρημα, «Αριάδνη: Ένας έρωτας που αρνείται να σωπάσει». Το βιβλίο αφηγείται την ιστορία του Έκτορα και της Αριάδνης, μέσα από γεγονότα που εκτείνονται από τα Μαστιχοχώρια της Χίου μέχρι τη Βενετία και την Αθήνα, εξετάζοντας θέματα όπως η αγάπη, η απώλεια και η προσωπική εξέλιξη των χαρακτήρων.

Ένα μυθιστόρημα για την αγάπη που επιμένει και τη φωνή που γεννιέται μέσα από την απώλεια. Δεκέμβρης, 1979. Ο Έκτορας, νεαρός φαντάρος, στέκεται στη σκοπιά με το βάρος τού κόσμου στους ώμους του.

Η σκέψη τής Αριάδνης – τής κοπέλας που πίστεψε πως τον πρόδωσε – τον οδηγεί στα όρια. Ένα απλό βλέμμα γίνεται ο τελευταίος δεσμός του με τη ζωή.

Από την πρώτη τους συνάντηση στα Μαστιχοχώρια τής Χίου μέχρι τη Βενετία των ερωτευμένων και την Αθήνα τής καθημερινότητας, ο Έκτορας και η Αριάδνη προσπαθούν να κρατήσουν την αγάπη τους ζωντανή σ’ έναν κόσμο που τη φθείρει. Όταν εκείνος φεύγει για τον στρατό, η απόσταση μεγαλώνει όχι μόνο στον χώρο αλλά και στην ψυχή. Μετά την απώλεια, η Αριάδνη βυθίζεται σ’ έναν γάμο σιωπηλό και βίαιο. Δίπλα της, όμως, στέκει η Έφη – μια παιδική φίλη, μια σιωπηλή υπόσχεση για μια άλλη ζωή. Μαζί θα προσπαθήσουν να χτίσουν ξανά το σπίτι, την εμπιστοσύνη, την αγάπη. Η Αριάδνη είναι μια ιστορία μνήμης και εξορίας, ήττας και επιβίωσης· μια διαδρομή μέσα από το τραύμα προς την πιο ριζική πράξη αγάπης: να δώσεις φωνή σε ό,τι σε φοβίζει.

Λίγα Λόγια για τον συγγραφέα

Ο Θάνος Δρίτσας είναι φυσικός, γεννημένος και εγκατεστημένος στη Χίο. Για τριανταπέντε χρόνια δίδαξε στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση, καλλιεργώντας την προσήλωση στην παρατήρηση, την πειθαρχία τής σκέψης και τον σεβασμό προς την αργή αποκάλυψη τού κόσμου — στοιχεία που διαμόρφωσαν βαθιά τη συγγραφική του ματιά. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία, αναζητώντας μέσα από τη γραφή έναν τρόπο να μετασχηματίσει την εμπειρία, τη μνήμη και τη σιωπηλή γνώση σε αφήγηση. Το έργο του εστιάζει στον εσωτερικό κόσμο των χαρακτήρων, στις λεπτές μετατοπίσεις τής συνείδησης και στη σχέση τού ατόμου με τον χρόνο και την κοινωνική πραγματικότητα. Η «Αριάδνη» είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.

Πρόκειται για ένα έργο γραμμένο με προσήλωση στη γλώσσα και στην ψυχολογική αλήθεια, που διερευνά τη μνήμη, την απώλεια και τη δυνατότητα τής ανθρώπινης αναγέννησης. Με το βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας επιχειρεί να συναντήσει τον αναγνώστη σε έναν κοινό τόπο εμπειρίας και κατανόησης, εκεί όπου η προσωπική ιστορία γίνεται μέρος τής συλλογικής μνήμης